yirmi5

küçük detaylar var hayatta. küçük detaylar büyük resmi çizer.
puzzle gibi.. çok parçalı bi puzzle..

sonra sen kalkıp detaylara takılma dersin.

lady's style!

günaydınnnn!
masama güneş yansıyor, ışıl ışıl,
güneş yansıyınca ben gülümsüyorum.

....

son zamanlarda bir online alışveriş hevesine kapıldım.. ama öyle herkeslerin kullnadıklarından diil.. klasik olamiiciim şekerim hiiiç kusura bakmayın! :) ordakilere açıkçası ben gayet kolay ulaşıyorum alışveriş merkezine indirim döneminde gittiğimde pıt pıt elimin altında.. benim aklımdaki biraz daha özel bişiidi.. hani normalde zor iş bu adamların mağazasına, butiğine bla bla gitmek.. Ümit Ünal, EmreNY yada ne biliim Songül Cabacı .. ama belli ki şanslı kadınım; buldum :)

veee ta ta taaaamm buyrun burdan yakın; http://www.stylegusto.com/  

bu kazaktan aldım efenim, ümit ünal tasarımı, harika bişi.. tavsiye ederim! bi de benim başıma hep bişi gelir bu alışverişlerde, ööle bir hengame olmadığı için burda, hizmet te gayet başarılı.. tıkır tıkır geldi! ayrıca şu mankenin kazakla giydiği etekte de gözüm var :s

bu da onun grisi..

şunun zerafetine bak yaa..

bunu ofis kıyafeti altına seçti lady'niz!

 bu her daim ayakta.

bu cekete de bayıldım, alınacaklar listesine ekledim :)

bu set yılbaşı içiiin :)

veee ennnn favorim.. sırt dekoltesine bakar mısınız, çok güzel diil mi!

seviyorum ben bu dekolteyi..
hmm hmm!

öperim :*


manken: ırmak ipek altın imiş..

10iki

garip bir huzursuzluk var içimde :s

11.12 hikayesi.

pazar keyfindeyim! melissa çayımı yaptım, demlenmesini bekliyorum.. salonun bir penceresinden güneş vuruyor. sabaha yalnız uyandım. ama izin verin artık herkesin uyanmak istediği yerde uyandığını biliyorum gün ışığına. hayatta böyle gerçekler de var!

geçen hafta ufak bir yol hikayesi yaptık; evimden hepi topu 20 dak mesafeye ama yol hikayesi dedim adına. o güldü. olsun, yol hikayesi olsun.

bugün mü?
öle işte.
öperim.

♪♫♪♫

lov me lov me (no) ...

 

thanks elifim

birAralık.

sevgili depresan'ın seçtiği şarkı aldı beni götürdü.. birden uzaklaştım ofisten.. emin olamadım güzel günlere mi zor günlere mi götürdü diye.. ona da yazdım.. aldı götürdü öle.. 

bu sabaha üzücü bir haberle başladık.. çok şükür korkacak birşey olmadığı ortaya çıkmış olsa da iş arkadaşımın annesinin başına ufak bir kaza gelmiş.. üzüldüm.. çok üzüldüm hem de.. eskisi gibi değil hiç bir şey.. eskiden de korkardım sevdiklerimi kaybetmekten.. insanların sevdiklerini kaybetmesinden.. ama artık sanki daha başka korkuyorum bundan..  

bilen bilir yazmıştım biryerlerde.. babamı kaybettiğimi.. evet çok zaman geçti sanki.. ama son günlerde çok özlüyorum onu.. şimdi bile yazarken gözlerim doluyor.. burnumda tütüyor kokusu bazen,  sonra sanki normalleşiyor bazen..


"sizin hiç babanız öldü mü?
benim bir kere öldü kör oldum
yıkadılar aldılar götürdüler
babamdan ummazdım bunu kör oldum
siz hiç hamama gittiniz mi?
ben gittim lambanın biri söndü
gözümün biri söndü kör oldum
tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
şöylelemesine maviydi kör oldum
taşlara gelince hamam taşlarına
taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
taşlarda yüzümün yarısını gördüm
bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
yüzümden ummazdım bunu kör oldum
siz hiç sabunluyken ağladınız mı? " (c.süreya)


.....
koptum gittim öyle...